Jak ten czas szybko leci ... już za kilka dni kończy się lipiec, podsumowanie kolejnego miesiąca moich zmagać o wymarzoną figurę. Można powiedzieć, że kończy się właśnie siódmy miesiąc ponieważ tak naprawdę to zaczęłam starania od początku roku.
Najpierw trochę nieudolnie próbując różnych dziwnych diet, co trwało prawie trzy miesiące, ale przez ten czas udało mi się zrzucić tylko 4 kg, które tak jak znikały tak i się pojawiały.
Dopiero w połowie marca poszłam po rozum do głowy i wybrałam się do Dietetyka.
 |
| Jeżeli ktoś jest z Lublina i zmaga się z nadprogramowymi kilogramami to serdecznie polecam. Również prowadzone są konsultacje przez Skype, więc nie trzeba być koniecznie z Lublina i okolic :) |
Myślałam zawsze, że do takich miejsc zgłaszają się osoby które mają do zrzucenia 50-60-70 kg, a nie tak jak ja około 12 kg. Jednak przełamałam się i umówiłam się na wizytę.I nie jest to reklama tego konkretnego Dietetyka czy miejsca, po prostu uważam że czasami dobrze jest wesprzeć się pomocą jakiegoś specjalisty w tej dziedzinie, który pomoże i nakieruje na dobre tory.
Wtedy dopiero zobaczyłam co znaczy racjonalne odżywianie, odpowiednia proporcja składników na talerzu oraz jak powinny wyglądać porcje :) Z perspektywy czasu uważam, że była ta jedna z najlepszych decyzji mojego życia :)
Założenie było osiągnąć 68 kg czyli optymalną wagę dla moich 176 cm wzrostu, aby czuć się zdrowo, szczupło, trochę lżej i w dniu swojego ślubu tryskać radością, szczęściem i miłością, a nie zamartwiać się czy nie widać mi gdzieś fałdek tłuszczyku spod czy znad sukni/sukienki :) Dzisiaj już się tym nie martwię, bo swój cel mam prawie osiągnięty, brakuje mi jakieś 0,4 kg jedynie. Moja samoocena zdecydowanie się podniosła, zeszczuplałam, wiem że nie będę skupiała się w dniu ślubu nad tym czy nie wyglądam grubo - a biały podobno pogrubia ;) i czuję się już prawie idealnie w swoim ciele :)
A dlaczego "prawie idealnie" ? Ponieważ wiem, że jeszcze troszkę pracy muszę poświęcić na wymodelowanie swojej sylwetki, na podniesienie tego i owego ;) na zarysowaniu delikatnie mięśni tu i ówdzie :)
Aż takiego wyobrażenia siebie to nie mam :) ale chyba jak każda z Nas myślę czasami, że " (...) przecież mogę wyglądać jeszcze ciut lepiej" :)
Też macie takie wrażenie, że z jednej strony myślicie sobie:
"(...) jestem z siebie, taka dumna, tyle już osiągnęłam, wyglądam o niebo lepiej niż kilka miesięcy temu" lub "(...) wszyscy wokoło mówią mi, że wyglądam fantastycznie, świetnie się z tym czuję, jest mi dobrze z tym jak wyglądam"
a z drugiej strony:
" (...) kurcze jeszcze te 3 kg, albo chociaż jeszcze te kilka centymetrów w pasie/biodrach/udzie, jeszcze troszkę bardziej zarysowane mięśnie na brzuszku/udach/rękach"
? ? ? ?
Ja niestety mam tak, ostatnimi czasy coraz częściej :/ Jednak staram się akceptować swoje ciało, bo naprawdę dobrze się w nim teraz czuję, a na pewno lepiej niż te 12 kg wcześniej :)
